Podobno wszystko zaczęło się pewnego słonecznego dnia. Chiński cesarz Szen Nung wypoczywał pod drzewem dzikiej herbaty i popijał ciepłą wodę. Nagle zawiał mocniejszy wiatr i do dzbanka z wodą wpadło kilka listków herbaty. Cesarz nalał do swojej filiżanki nowy napój i oczarował się jego smakiem. Potem zauważył, że na dnie dzbanka pływają liście z drzewa. Ile w tym prawdy? Pewnie tyle, co w każdej legendzie. W każdym razie pierwsze wzmianki o herbacie pojawiły się w III w. p. n. e. i pisano o niej, jak o roślinie leczniczej i środku wzmacniającym. Dopiero w III w. n. e. zaczęto uprawiać herbaciane krzaki i doceniać walory smakowe. A znacznie później ważna stała się sprawa rodzaju parzonej herbaty.

Dziś mamy kilka gatunków – każdy z nich inny, choć pochodzi z tej samej rośliny, poddawany jest tylko innemu procesowi produkcji i fermentacji. Myślę, że zanim sięgnie się na sklepową półkę po jakiś rodzaj herbaty, warto wiedzieć na czym polega różnica i jakie są walory poszczególnych herbat.

• Herbata biała, zwana eliksirem młodości – to specjalnie wyselekcjonowane liście herbaty, które poddane są jedynie procesowi więdnięcia i suszenia. Napój sporządzony z listów białej herbaty ma kolor jasnej słomy. Biała herbata jest jedną z najdroższych rodzajów herbaty. Naukowcy dowiedli, że ma antymutogenne właściwości, przeciwdziała powstawaniu zmian nowotworowych w komórkach i powstawaniu wolnych rodników. Doskonale poprawia koncentrację, ma właściwości orzeźwiające. Świeże listki herbaty należy parzyć przez około 8 minut w temperaturze 85 stopni.
• Herbata zielona – jej świeżo zerwane liście zostawia się do lekkiego przeschnięcia, a potem na skutek obróbki cieplnej zatrzymuje się proces ich fermentacji. Po zaparzeniu daje żółto-zielony napój o lekko cierpkim smaku. Uznawana za najbardziej naturalną z herbat. Zielona herbata poprawia krążenie, obniża ciśnienie krwi, ma właściwości przeciwbakteryjne (świetnie sprawdza się przy biegunce i zapaleniu dziąseł). Ma również właściwości uspokajające -  należy parzyć  ją wówczas przez około 8 minut. Aby uzyskać właściwości pobudzające parzymy ją 3 minuty. Zawiera witaminy B1, B2, B5, C, E, K, PP, wapń, magnez, żelazo, sód, fosfor, miedź, fluor, mangan, krzem i jod. Listki zielonej herbaty należy zalać przegotowaną wodą (aby temperatura wody była odpowiednia odstawiamy wrzącą wodę na około 10 min. do wystygnięcia; gdy zalejemy je wrzątkiem herbata będzie miała okropnie cierpki smak i straci swoje właściwości).
• Herbata czerwona, zwana Oolong (Wulung lub Ulung) – tuż po zbiorze liście Oolong poddawane są bardzo krótkiemu procesowi fermentacji (znacznie krótszemu niż popularna czarna herbata). Wspomaga odchudzanie, stymuluje procesy trawienne, przyspiesza zamianę tłuszczu w energię,  poprawia pamięć, normalizuje ciśnienie, oczyszcza organizm i posiada właściwości moczopędne. Czerwona herbata znana jest ze swojego lekko drzewnego aromatu i smaku. Świeże listki czerwonej herbaty parzymy w temperaturze 95 stopni przez 3-5 minut.
• Herbata żółta – chyba najmniej zanana ze wszystkich herbat, bardzo droga i cenna, powstaje w wyniku krótkiej fermentacji  i wysuszeniu liści wysokiego gatunku. Żółta herbata ma bladożółty kolor i bardzo przyjemny zapach i smak. Oczyszcza organizm z toksycznych substancji, korzystnie wpływa na układ pokarmowy, ma właściwości odprężające i relaksujące. Żółtą herbatę należy zaparzać w temperaturze 90 stopni Celsjusza przez trzy minuty. Zaparza się ją tylko raz.
• Herbata czarna – ta najbardziej popularna z herbat zawdzięcza swój ciemny kolor długiemu procesowi fermentacji (wcześniej klasycznie więdnięcia, zwijania i po fermentacji -  suszenia). Ma właściwości pobudzające, podnosi ciśnienie krwi, ma działanie bakteriobójcze, poprawia trawienie, zmniejsza ryzyku zawału serca i przeciwdziała powstawaniu zakrzepów. Zdecydowanie więcej właściwości posiada czarna herbata liściasta (więcej niż herbata expresowa). Dobrze jest parzyć czarną herbatę przez 3-4 minuty w temperaturze 96 stopniu (tuż po zagotowaniu wody).